[Chicharito]

Ranking polskich piłkarzy w Bundeslidze



Mirosław Okoński w sezonie 1996/1987 został sklasyfikowany na 2. miejscu w rankingu najlepszych piłkarzy w 1. Bundeslidze.
1. Mirosław Okoński
(53 lata, napastnik, HSV Hamburg 1986–1988, Puchar Niemiec w sezonie 1986/1987, 62 mecze/15 goli w 1. Bundeslidze). Nie osiągnął wielkich sukcesów, ale był piłkarzem absolutnie nieprzeciętnym i niepowtarzalnym. Niemcy uważali go za zawodnika zjawiskowego, bo urzekł ich swoją bajeczną techniką i dryblingiem. W sezonie 1986/1987 został sklasyfikowany na 2. miejscu w rankingu najlepszych piłkarzy w 1. Bundeslidze. W czasach jego występów w HSV ogłoszono wśród kibiców plebiscyt na najlepszych piłkarzy w historii klubu. Wyniki głosowania: 1. Franz Beckenbauer, 2. Kevin Keegan, 3. Mirosław Okoński.

2. Tomasz Wałdoch
(40 lat, obrońca, VfL Bochum 1994–1999, FC Schalke 1999–2006, Puchar Niemiec w sezonie 2000/2001 i w sezonie 2001/2002. 249 meczów/18 goli w 1. Bundeslidze). Kapitanem Schalke był cztery lata, co świadczy o jego roli w drużynie. W Niemczech zasłynął nie tylko jako niezwykle solidny obrońca, ale również zawodnik, który potrafi błysnąć w ofensywie, szczególnie po rozegraniu stałych fragmentów gry.

3. Andrzej Buncol
(52 lata, pomocnik FC Homburg 1986–1987, Bayer Leverkusen 1987–1992, Fortuna Düsseldorf, Puchar UEFA 1987/1988. 185 meczów/21 goli w 1. Bundeslidze). Do 1. Bundesligi szedł już jako etatowy reprezentant Polski i dwukrotny uczestnik mundialu. W Bayerze Leverkusen zbudował sobie niezwykle mocną pozycję, był traktowany jak piłkarski profesor. Sięgnął z tym klubem po Puchar UEFA i rozegrał wiele znakomitych meczów ligowych.

4. Jan Furtok
(49 lat, napastnik, HSV Hamburg 1998–1993, Eintracht Frankfurt 1993–1995, 188 meczów/60 goli w 1. Bundeslidze). Najlepszy polski strzelec w 1. Bundeslidze (średnia niemal 0,3 gola na mecz). Był też wicekrólem snajperów (sezon 1990/1991), kiedy to zdobył 20 bramek. Aż dziwne, że tej skuteczności nie potrafił przenieść do kadry narodowej. Bo został zapamiętany jako zdobywca jedynego gola w zwycięskim meczu z San Marino. Strzelonego... rękąą.

5. Piotr Nowak
(47 lat, pomocnik, Dynamo Drezno 1993–1994, TSV Monachium 1994-1997, 116 meczów/17 goli w 1. Bundeslidze). Jego przypadek w historii polskiego futbolu jest zupełnie nietypowy, bo gdy jako obiecujący junior grał w Polsce, nie miał szans na grę w dorosłej kadrze narodowej. Na dobre w piłce zaistniał właśnie w Bundeslidze. Był autentyczną gwiazdą monachijskich Lwów, wielkim liderem drużyny. Jego pech polegał na tym, że TSV nie miał wystarczająco mocnego składu, by bić się w lidze o najwyższe trofea.