Grand Prix Australii
Grand Prix Australii, nie jako eliminacja Formuły 1, ale dla samochodów F1 było organizowane na wielu torach w Australii przez wiele lat. Od lat 50. najczęściej używany był drogowy tor w Albert Park w Melbourne. Często w wyścigach uczestniczyły największe sławy sportu, konkurowali oni z lokalnymi kierowcami. Ostatni tego typu wyścig odbył się w 1984.
Grand Prix dołączyło do kalendarza F1 w sezonie 1985 jako ostatni wyścig w sezonie. Organizowano go na drogowym torze Adelaide. Tor nie był tak ciasny jak w Monako, ale był bardzo wymagający dla kierowców i skrzyń biegów. Najbardziej spektakularny wyścig na tym torze odbył się w sezonie 1986, gdzie Nigel Mansell i Nelson Piquet w Williamsie, i Alain Prost w McLarenie ciągle walczyli o tytuł mistrzowski. Mansell potrzebował tylko trzeciej pozycji, aby zagwarantować sobie tytuł, a Prost i Piquet musieli wygrać, przy czym Mansel musiał być na niższej pozycji niż trzecia. Mansel prowadząc i mając kilka okrążeń do końca musiał się wycofać z powodu spektakularnego uszkodzenia opony. Zdołał wyhamować, a Prost objął prowadzenie i zdobył tytuł mistrzowski. Francuz też był bliski nieukończenia wyścigu gdy podczas okrążenia końcowego w jego samochodzie zabrakło paliwa.
W sezonie 1996 Grand Prix powróciło na zmodernizowany tor uliczny Albert Park w Melbourne. Decyzja o organizacji wyścigu była kontrowersyjna. Organizowano protesty, których organizatorzy twierdzili, że organizacja wyścigu zmieni publiczny park w prywatny plac zabaw. Ponadto twierdzili, że z ekonomicznego punktu widzenia inwestycja się nie opłaca, a pieniądze, które trzeba zainwestować mogłyby być wykorzystane w innym celu. Ostatecznie jednak władze i organizatorzy nie ulegli protestującym, uznając, że inwestycja będzie dochodowa. Od tego czasu Grand Prix Australii jest pierwszą eliminacją, otwierającą każdy sezon Formuły 1. Jednym z powodów przeniesienie Grand Prix z toru Adelaide był poważny wypadek Miki Häkkinena, którego Fin omal nie przypłacił życiem.
W sezonie 2001 podczas wyścigu doszło do tragedii. W wyniku kolizji pomiędzy Ralfem Schumacherem i Jacqueiem Villeneuvem od bolidu oderwało się koło, które następnie przeleciało nad barierkami i zabiło jednego z marshali.
W 2002 bardzo dobry występ zanotował Australijczyk, Mark Webber. Jadąc samochodem Minardi zdołał zająć piątą pozycję, wyprzedził Mikę Salo w znacznie lepszym bolidzie Toyoty. Wydarzenie to było ważniejsze dla Australijczyków niż wygrana Michaela Schumachera.
W latach 2000-2004 Schumacher odniósł tu cztery wygrane. W sezonie 2003 wygrał tu David Coulthard. Na torze Albert Park wygrywali także Eddie Irvine (1999), Mika Häkkinen (1998), David Coulthard (1997) i Damon Hill (1996).
W sezonie 2008 wyścig ukończyło tylko siedmiu kierowców (sklasyfikowano ośmiu). Zawody zakończyły się zwycięstwem Lewisa Hamiltona.
